Gehele hesjes

Dertig hesjes op de dam, ja die weten hoe het kwam!

Geschreven door Jeroen Coelen op 22 december 2018 Leestijd: 3 minutes

Kerst is vroeg dit jaar. Vandaag zag ik op de dam voor het eerst in mijn leven gele hesjes in actie. Ik was direct in mijn nopjes. Ik ben me bewust van de ernst van de verschuivingen die plaatsvinden op sociaal-economisch vlak: de verdwijnende middenklasse en een groter wordende kloof tussen arm en rijk. Dit zijn op papier ingrediënten voor grote onvrede — die onvrede is er wel, maar ineffectief gericht op zondebokken. Tijd voor actie dus.

Zo gulzig om de straten op te gaan als in Frankrijk zijn we niet: Nederland kent een gematigde demonstratiecultuur. We hebben vroeger de provo’s gehad, die op ludieke wijze op dezelfde dam hun punt maakten. Ik ben jaren op zoek geweest naar een nieuwe subcultuur die een statement zal maken. De enige subcultuur die vaak in het oog springt zijn (mede door hun felle kleuren) de leggingdragende fitgirls en -boys. Helaas staan die nergens voor, behalve voor de spiegel. Dus toen ik deze beweging zag, kunt u zich voorstellen, viel er wat te halen. Ik kan u vast verklappen dat ik met een goed gevoel naar huis ben gegaan nadat ik dit spektakel heb mogen zien.

Ik zag een man met megafoon die uit man en macht probeerde een fluoriserend man of dertig vergezeld door twee cryptische banners op te ruien. Nederland zou bijvoorbeeld onder andere een dictatuur zijn. Zo leer je nog eens wat. Ik wist dit niet, ik lees natuurlijk weer die verdraaide mainstream media. Een van de twee banners was zo cryptisch dat hij me deed denken aan de puzzelbijlages die rond de kerst bij een hoop kranten en weekbladen zitten. Een man met een handycam legde als een enthousiaste vader op spectaculaire in- en uitzoomende wijze het tafereel vast.

2 horizontaal: POLITIEK JUSTITIE MEDIA KLIMAAT — FAKE NEWS (10 letters). Weet u het antwoord? Onder de inzendingen wordt een boekenbon van €50 euro verloot.

Megafoonman: “Jullie zijn de mensen die nu opstaan en het niet meer pikken. Door jullie kunnen we een vuist maken.”

De groep demonstranten knikt instemmend en neemt schouderklopje gretig aan.

Megafoonman: “Het is tijd dat we terugpakken… Van die smerige kapitalisten... Daar in de Kalverstraat.”, en hij probeert naar de Kalverstraat te wijzen. Hij heeft echter zijn handen vol met een papiertje en zijn megafoon, waardoor het een onhandige draai/bukbeweging wordt. Het is spijtig te zeggen dat het amper af doet aan de effectiviteit van zijn speech.

Op het moment dat Megafoonman zijn speech wil hervatten, is een man met bijzonder schnelle bril en een rode pet waar waarschijnlijk een variant van ‘Make America Great Again’ op pronkte hem te snel af. Rodepetman zegt op een gortdroge niet woeste toon: “Nou, dan gaan we daar toch heen?”

Megafoonman is hierdoor even zichtbaar van zijn apropos. Licht ontgoocheld gaat hij door met deze groep mensen motiveren: “Ja! Precies, we gaan daar heen!” Hierna stemde de groep demonstranten in door niet synchroon ja te roepen. Omstanders kijken inmiddels half lachend half vragend elkaar aan onder het mom van ‘Wat gebeurt hier?’ Het leek er op dat ze met deze twee banners in de breedte door de Kalverstraat wilden lopen. Ik deelde hun frustratie: ik liep net door deze Kalverstraat en die voelde mij ook te druk.

Is dit dan de onvrede? De emotie spatte er van af, maar er ontbrak overduidelijk aan draagvlak. Is deze groep zo klein omdat het in Nederland toch best goed gaat? Of omdat de datumprikker mis ging rondom Kerst? Of zit deze onvrede, net als met Brexit, voornamelijk buiten de grote steden waarop veel gele hesjes denken: ‘Dikke lul, ik ga niet naar Amsterdam!’ Het antwoord op deze vragen en hoe dit allemaal afloopt heb ik niet voor u. Ik moest namelijk door, want ik moest nog kerstinkopen doen bij die smerige kapitalisten.

 0
 0

Lekker gelezen? Geef me een kudo! (gewoon klikken, geen login)


Lees ook over: