Elementaire kontjes

De revolutie waar niemand het over heeft

Geschreven door Jeroen Coelen op 24 september 2019 Leestijd: 3 minutes

Als schrijfoefening waagde ik een poging als Michel Houellebecq te schrijven, om te ervaren hoe dat is

De verplaatsing van de borsten naar de bil als primair lustobject is heden ten dage als geheel voltrokken te beschouwen. Ze is ingestroomd vanuit de steeds populairdere hiphop scene waar zwarte en steeds meer witte vrouwen ze presenteerbaar laten schudden. Deze verschuiving is door alle vrouwen snel omarmd, men zou gerust van een revolutie kunnen spreken. Dit komt door opvoeding in een neoliberalistisch denkwijze, waarin de mythe van de complete maakbaarheid heersend is geworden.

In de periode voor deze kentering zijn borsten beperkt bevonden. Types als Pamela Anderson hebben namelijk een zekere onzekerheid over vrouwen met een beknopte voorgevels gedrapeerd. Hoewel de mens een probleemoplossend dier is, waren er niet veel mogelijkheden. De padded push-up BH is geen permanente ingreep. Voor de spiegel keken vrouwen ontevreden naar hun au naturel partij. De remedie van plastische chirurgie heeft de massa nooit bereikt, vermoedelijk omdat dit haaks staat op het natuurlijke ideaal dat er heerst: het zogeheten klussen leverde gekunstelde borsten op die slechts voor een beperkte dwarsdoorsnede van de bevolking zijn weggelegd. Kortgezegd: borsten bieden weinig soelaas in deze bedenkelijke maatschappelijke context.

Billen daarentegen zijn kneedbaar. Sportscholen schieten even hard als de speciale workouts gemikt op de derrieres uit de grond. Hiernaast zijn de fouten die gemaakt zijn met borstimplantaten meegenomen in de ontwerpen van de plastische chirurgische ingrepen voor de billen: de vergrote bilpartijen zien er nu uit zoals men het eerder in Photoshop poogde te krijgen. Voorheen vielen de té fiere plastieken tetten buiten de boot, als dik gearceerde lijnen van iets wat gaat bewegen in een tekenfilm: voor een kind valt het niet op maar voor een volwassene neemt het een stuk spanning weg. Tegenwoordig is het gokken geblazen welke billen natuurlijk zijn en welke synthetisch gestut zijn. Dit kanselement is wellicht onnatuurlijk van aard maar sluit naadloos aan bij het opportunistische grondgedrag van de mens.

Nep of echt, ze zijn lustopwekkend vanaf het moment dat er een blik op valt. Bovendien worden de kadetjes verpakt in gunstige kleding. Strakke broeken van dun suede die bij de enkels weer breed worden, naar het wespenideaal. Kledingmerken die jeans met speciale push-up achtersten lanceren. Alle soorten suits, van jump tot play, waarin ze dartelen tegen het dunne stof. Het heeft de confectiekledingmarkt geen windeieren gelegd.

Waarom dit juist nu zo goed valt bij deze millenials? De babyboomers hebben achteloos met hun overwaarde het huizen gras voor de voeten van de millennials weggemaaid. Dezelfde boomers laten het in hun managerfunctie na salarissen te verhogen om aandeelhouders en zichzelf te pleasen. Resultaat: een precaire economische situatie voor een ganse generatie, die maar al te onzeker over hun toekomst is. De populariteit van sociale media staat toe dat dit gat van onzekerheid wordt opgevuld met virtuele en bovendien abstracte complimentjes. Die verkrijgen ze door het ordinair tentoonstellen van deze onlangs verworven rondingen.

Het exhibionistische aspect is te verklaren als gevolg van de ontzuiling. Hierdoor kwam de seksuele moraal in een paradox terecht, waarvan we nu zijn verwarde pieken zien. Jongeren hebben op steeds latere leeftijd seks, terwijl ze steeds meer laten zien in koddige kiekjes. De socio-psycholoog zou zeggen voor zelfvertrouwen, de bioloog zou zeggen om de kans op een voortplantingspartner te vergroten. De sociale media puilen uit van dit type plaatjes, wat op zijn beurt het schoonheidsbeeld tekent van deze generatie. Het is een generatie die geen krant of boek meer open slaat maar louter verslaafd door hun feed heen scrollt. En voila, we hebben een cyclus. Langzaam groeide de acceptatie van dit nieuwe schoonheidsideaal waarna het ongegeneerd ons straatbeeld insijpelde.

Dus om uw vraag te beantwoorden: Ja, ik kijk soms wel eens naar een kontje, maar het ligt aan de economie.

 5
 0

Lekker gelezen? Geef me een kudo! (gewoon klikken, geen login)


Lees ook over: